- Het is een mooie tijd geweest, achteraf dan toch. Ik begeleidde een groepje studenten, mijn leeftijd of ouder, met het schrijven van een werkstuk. Na afloop van de module kreeg ik cadeautjes van hen en een kaartje met heel aardige dingen erop geschreven en ik bedacht me dat ik nog nooit zo'n kaartje aan een van mijn docenten heb geschreven.

- Het stuk moest af. Toch maar weer de avonden en vrije dagen gewerkt hoewel ik me had voorgenomen om dat niet meer te doen. En dan ' s ochtends extra vroeg op om een lange dag te kunnen maken. Vanzelf in de roes geraakt die toch ook wel weer lekker is, maar niet te lang moet duren want vanacht heb ik gedroomd over mijn werk en mijn collega's en er zijn grenzen. Geen collega's bij mij in bed.

- Ik werd geinterviewd over mijn onderzoek, een nieuwe ervaring. Er bleek ook een fotograaf bij te zijn. Ik vroeg of ik goede kleren aanhad, qua kleur en strepen, voor de foto. 'Ach, ik moet het er maar mee doen' zei de fotograaf toen.

- Er was een diner, werkgerelateerd, waarbij ik alleen maar kon denken 'was ik maar thuis, wat doe ik hier.' Ik hoorde mezelf vragen stellen maar de antwoorden bereikten me niet. Ik wilde liever aan het stuk werken dat verdomme overmorgen afmoest, of thuis op de bank of deze week voor een keer de kinderen zelf op bed leggen. Op de terugweg viel ik in de trein in slaap en miste mijn station waardoor ik nog later thuis kwam en ik besloot een ander diner af te zeggen.