- Ik denk erover om een winkel te beginnen. Een internetwinkeltje, zei een vriendin die ik lang niet had gezien.
- Heb ik ook over zitten denken, gaf ik toe.

Wonderlijk. Ik denk dat ik volstrekt autonoom dingen verzin of koop of regel of doe, maar ik eindig altijd met de de sjaal die dan het meest verkochte product van de HEMA blijkt te zijn. Of ik open een rekening bij een bank waar duizenden nederlanders hun geld in rook zien opgaan. Bij wijze van spreken dan he.

- Nu alleen nog verzinnen waarin.
- Waarin wat?
- Een internetwinkel waarin.

Daar waren mijn pogingen tot nu toe ook gestrand. Een winkel waarin.

- Iets wat er nog niet is.
- En dat die mensen die dat-wat-er-nog-niet-is-willen-kopen dan wel geld te besteden hebben. Veel geld.
- Precies.

Toen kwam er een baas van mijn baas voorbij met de vraag of ik een project wilde gaan doen en ik zei bijna ja maar dan moet mijn aanstelling uitgebreid worden en dan word ik weer een beetje meer ambtenaar. Een ambtenaar met een heel leuk project, dat wel.
- En dat winkeltje dan? vroeg R. Hoe doe je dat als je dat nieuwe project gaat doen?
- Hmmm, antwoordde ik en ik modderde door tot ik een onverslaanbaar idee had dat me gelukkig en rijk en voldaan zou maken en ik dacht hoe doen al die andere mensen dat dan, denken die niet na of zijn die voldaan of doen die gewoon maar wat en waarom doe ik dat dan niet en ik pakte mijn zwemspullen om de borstcrawl verder te oefenen, wat trouwens heel aardig verloopt. Tijdens het baantjestrekken geen tijd voor beschouwingen en afwegingen. Insteken, S-maken, ademhalen in de oksel -dat is het geheim!- en swoesj. Een prima antwoord, die borstcrawl. Nu nog weten waarop.