Vandaag liep ik mijn rondje om de Kuip. Bij het stadion begon het opeens te hozen. Onder het viaduct stonden groepjes te schuilen tot ze het stadion binnenmochten om de wedstrijd samen te gaan bekijken. Dicht opeengepakt stonden jonge gezinnen, stoere krachtpatsers, vaders met dreumessen op de schouders, pubers, stelletjes en bejaarden. Allemaal met oranje boa's, oranje hoeden, en oranje leeuwenstaarten. Ook de oranje lange jassen met achterop 'Bonds coat' deden het goed.

Er reed een busje voorbij met drie werkmannen op de voorste bank. Ze hadden hun raampjes open en hun muziek schalde onder het viaduct. De man meest links blies op een oranje toeter. De andere twee zongen mee met de muziek: Olé, Olé olé olé.
Als drie dikke zorgeloze babies zaten die gezichtjes achter het raam van het bestelbusje geplakt.

Onbegrijpelijk, maar onmiskenbaar aandoenlijk.