Om twaalf uur vonden we het laat, maar we hadden nog niet alles besproken. Er waren nieuwe mannen, ander werk, tanden van kinderen die werden gewisseld, kwaaltjes, verworvenheden, ervaringen, leugentjes om bestwil die in ons gezicht dreigden te ontploffen als we hier en nu daar geen einde aan zouden maken, maar he, wel op een charmante manier, maar hoe dan.

In de kroeg waar een singer songwriter optrad, spraken we met studenten criminologie. Toen zij Dessaur niet bleken te kennen, gingen we naar een bar met lage loungebanken en Margaritha's. En zwarte mannen. Die kenden Andreas Burnier ook al niet maar ze trakteerden wel op gefrituurde Cassave.
De klok sloeg twee en drie en bij vieren lag ik in bed en ik voelde me de hele dag heerlijk high.
Moet ik vaker doen.