Het was een prima avond geweest, met een echte uitgeholde pompoen, een zelfgemaakte heksenbezem en zo nog wat. De hele avond werd er bij ons aangebeld. De kinderen riepen dan: 'snoep of je leven'. Ik had een grote schaal met snoep waaruit de kinderen, verkleed als skelet, duivel of prinses, dan iets kozen.

Onze kinderen waren net terug van hun avond-snoepstrooptocht. De buit: twee plastictassen vol snoep. Het was al laat en er waren bijna geen kinderen meer die bij ons aanbelden. Toch nog een laatste groepje.

Felix (4) deed open en hield het groepje een grote schaal met snoep voor.
De jongens van 11,12 jaar rukten de schaal uit de handen van de kleuter en kieperden de hele inhoud in hun rugzak en renden weg.

Felix keek beteurd naar de lege snoepschaal.
Een Marokkaans jongetje dat het allemaal had gezien schudde zijn hoofd. 'Mevrouw, u moet zo'n kleintje toch niet alleen snoep laten uitdelen. Dat is veel te gevaarlijk. Dit is wel Rotterdam hoor.'