- Ik heb dus een bed. In de opslag. En nu heb ik een bijpassend matras nodig.

- Dat had ik begrepen. Zal ik een matras bestellen voor u?

- Zo gemakkelijk gaan de dingen niet. We moeten eerst de Consumentengids van de afgelopen vijf jaar bekijken. Matrassen staan altijd in de decembernummers. Ik wil niet naar zo'n beddenwinkel waar die verkopers aansmeren waar ze de meeste provisie op krijgen. Dit matras moet dienen tot aan mijn dood.

Tegen de dood kan niemand op en ik zweeg.

- Wat kan ik voor u betekenen?
- Nou, we moeten die Consumentengidsen uit de grote stapel zien te vissen. Daar zou je me bijvoorbeeld mee kunnen helpen. Want ik heb daar nu eigenlijk helemaal geen tijd voor.
- Waar bent u druk mee, oom Otto?
- Met het schrijven van die brief.
- Welke brief?
- Naar Johnson en Johnson.
- Wat is daar mee?
- Die maken flos dat ze nu tape noemen. Maar flos of tape: het breekt de hele tijd. En ze vermelden hun adres niet op het doosje waarin de flos zit zodat ze volstrekt onbereikbaar zijn voor klachten. En dat kan gewoon in dit land.
- Moet ik hun adres even op internet zoeken voor u?
- Daar gaat het dus niet om. Je luistert slecht. Ze moeten hun adres gewoon vermelden op het doosje. Wat hebben ze te verbergen dat ze alleen op computers vindbaar zijn? Dat is toch niet normaal?

Ik wist niets te zeggen.

-Wacht maar met dat matras. Ik moet eerst deze zaak afhandelen. Ik kan mijn energie niet aan allerlei zaken tegelijk besteden. Nou dag.