Afgelopen weekend waren R. en ik een weekend in Gent aan de zwier om te vieren dat we 20 jaar samen zijn (die 20 is strikt genomen niet helemaal waar, er is iets met bruto en netto want met name in het begin wilde het nog wel eens uit zijn, soms jaren, maar met de decennia zijn we die relatieloze weken, maanden, jaren er gewoon bij gaan tellen).

Ik vertelde mijn vader van ons aanstaande tripje en van de aanleiding.
- 20 jaar. Dat is een hele tijd, zei mijn vader.
- Ik ben nu langer met dan zonder R. in mijn leven. Als 38-jarige, bedoel ik.
- Ja, dan slaat de balans toch om, zei mijn vader.