Er was eens een onbereikbare held.
De held zat op zijn berg en strooide af en toe iets wijs en goeds over de menigte uit.

In een onstuimige, zeg maar roekeloze bui bedacht ik dat ik hem eens ging benaderen voor een onderhoud. Van mijn part een interview. Alles om een glimp van hem mee te krijgen.

Toen ik mailde naar de tussenpersoon -want zo gaat dat met onbereikbare helden, die hebben altijd tussenpersonen- zei ze dat hier zijn telefoonnummer was en dat ik hem volgende week wel zou kunnen spreken, als ik zou willen.

'Maar wat moet ik dan zeggen?' wilde ik haar vragen.