De trein stopte en iedereen wrong zich uit het te smalle deurgat. Sommigen maakten openlijk gebruik van hun ellebogen, anderen baricadeerden de gang van anderen door strategisch tassen en koffertjes in te zetten. Ik stapte als laatste uit.

Vanaf de trein liep ik langs een vaart naar mijn werk. Ik werd ingehaald door een heer in een blauwe regenjas die grote passen nam. In zijn rechterhand droeg hij een samsonite koffertje. Zijn rechteram sloeg uit als de slinger van een op hol geslagen penduleklok.

Een mevrouw op hakken liep me met onregelmatige tred voorbij: dan weer hollend, dan weer een paar grote passen.

Ik keek naar de zwaan in het water en ik zag hoe iedereen haast had.