Met zijn drieën dineerden we, om redenen die te ver voeren voor dit stukje, in de Bilt, waar, en dat wil ik benadrukken, niemand van ons woont.

We kennen elkaar zo lang dat de bovenstroom er hoogstens als anecdotische laag toedoet. Het gaat uiteindelijk om de tectonische verschuivingen in ieders leven, om de onderstroom. Dat ontslaat ons geenszins van de plicht om die anecdotes dan wel goed te vertellen. Waar of niet is nooit het criterium. Of het een goed verhaal is, des te meer.

Misschien kent u deze vrienden nog wel. De vriendin heb ik in eerdere stukjes weleens Inez genoemd en de vriend figureerde eerder als K.

K., Inez en ik leven onze levens. De verschillen leken ooit zo wezenlijk: wel of geen relatie; wel of geen kinderen.Wonderlijk genoeg zijn het nu dezelfde thema's die ons bezighouden: 1.vriendschap intimiteit en 2. het ouder worden, 'Verdomme. De laatste twintig jaar van je leven doe je er niet meer toe. Niet in je werk, niet in kroegen, niet in de liefde', had ik kunnen zeggen.