Zo vol als ik van mijn roman was bij verschijnen, zo op de achtergrond is het boek inmiddels geraakt. Af en toe krijg ik nog een mailtje van iemand die de moeite neemt om me te laten weten dat hij of zij mijn roman heeft gelezen. Dat is ontzettend leuk om te horen. Zo leuk, dat ik me voorneem om de volgende keer dat ik van een boek geniet ook de auteur een mailtje te sturen. Wat ik nog niet heb gedaan. Want he. Dat is ook weer zo wat. Er zitten ook veel oude bekenden tussen, uit mijn lagere schooltijd bijvoorbeeld, studiegenoten of oud-collega's. Met wie je dan weer een beetje aan de praat raakt. Conversaties die soms stroef, maar altijd verrassend zijn.

Na een periode van relatieve stilte met Mea-mailtjes die alleen nog druppelgewijs binnenkwamen, is het deze week opeens drukker.

- Vorige week kreeg ik de uitnodiging om op het festival in Schipluiden voor te lezen. Een andere schrijver had namelijk afgezegd, zei de organisator.

- Gisteren ontving ik een pakje. Uit Engeland. Een anonieme fan wilde mij met een boek bedanken voor het leesplezier dat hij of zij had beleefd aan Mea.

- En de boekensalon mailde dat ze mijn boek hadden recenseerd. De recensies zijn alleen toegankelijk voor leden. Ik kende de boekensalon nog niet maar het ziet er gezellig uit, deze 'persoonlijke boekengids'.

Misschien moet ik maar weer eens gaan schrijven.