Dit zijn nu de leuke dingen!

En die smsjes.
Mensen die het niets vinden, bellen, mailen of sms-en me niet.
Dus ik krijg alleen maar complimenten.

De een vindt de moeder-dochter relatie mooi, de ander vond de vergaderingen een hoogtepunt; een jonge moeder moest een traan wegpinken op het einde, een ander is alleen maar bezig met het oplossen van de sleutelroman-puzzel (wie is die ijdele hoogleraar in de politicologie, wie is die incompetente UHDer?) weer een ander vindt het vooral leuk omdat ik de dochter van zijn tennismaat ben en een heer op leeftijd wist niet dat ik zulke vieze sekswoorden in mijn mond zou nemen, dat ik ze uberhaupt zou kennen.

Ieder leest zijn eigen Mea geloof ik.