Dat we daar niet eerder aan hadden gedacht. We konden natuurlijk ook de blokhut huren voor ons feestje. Als iedereen zou komen die we willen uitnodigen en ze brengen ook nog hun kinderen mee, heb je ruimte nodig, veel ruimte voor al dat stuiterend grut. De blokhut is ideaal. De kinderen zouden kunnen ravotten in het bos, kikkervisjes vangen in de poel, terwijl de ouders aan het dansen waren op de houten vlonders buiten, of zouden genieten van spijs en drank aan lange tafels, alsof het een zomerse italiaanse bruiloft zou zijn.

We betraden het honk waar drie mannen zwegen aan een keukentafel. Ik klopte op de deur en schraapte mijn keel. Geen reactie. Ik werd totaal genegeerd.

'Mag ik iets vragen?' zei ik aarzelend.
Geen antwoord.

Een man met dikke brillenglazen bleef de krant lezen, een andere man zat met de rug naar ons toe naar buiten te kijken en een derde at een boterham.

'Mogen wij even storen?' vroeg ik nogmaals, me steeds ongemakkelijker voelend.
De man legde zijn boterham weg en zei dat dat wel kon.

'Is deze blokhut te huur?'
'Ja'
'Heeft u misschien meer informatie over de verhuur?'
Nu zuchtte de man en stond op. Hij had geen billen. Zonder ook maar een spoor van accuratesse pakte hij wat velletjes bijelkaar.
'Hier staat het allemaal op.'

'Mogen we even rondkijken?' vroeg ik.
De man zat alweer aan zijn boterham en antwoordde niet.

Met het gezin liepen we een rondje om de blokhut.
'Eigenlijk wil ik het ook binnen zien' zei R.
'Dan moet jij het maar vragen, ik durf niet meer' zei ik.

We liepen naar binnen en klopten weer op de deur. We hoorden de kaken van de man met de boterham knarsen. Verder was het stil.

'Mogen we ook binnen kijken?'
'Nee, er is net gemopt'
'Maar misschien aan de achterkant? Om een indruk te krijgen?'
De beheerder zuchtte.
'Nou goed dan.'
Hij sjokte naar de achterzijde van de blokhut.
'Nou, dit het dus.'
'Mooi' loog ik.
'Nou, mooi, mooi. Mooi is het natuurlijk niet. Ouwe troep.' zei de beheerder.

Op weg naar de fiets vroeg Lena 'Waarom waren er nu drie mannen?'
'Dat weet ik niet' zei ik.
'Hij kan toch ook in zijn eentje niets doen? Dat hoef je toch niet met zijn drieen te doen?'

Lena en Felix zagen het wel zitten, een feestje hier. Maar wij weten het nog niet.