Blog http://www.willemijndicke.nl/ nl Copyright 2011 Mon, 24 Jan 2011 20:54:09 +0000 http://www.sixapart.com/movabletype/ http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss Overlijdensberichten -en tip aan Peter van der Meersch [Dat zou nog wel eens de redding van de krant kunnen zijn, die rouwadvertenties, bedenk ik me nu. De enige stabiele adverteerdersmarkt in dagbladen?] Als eerste bekijk ik het geboortejaar. En dan gaat het niet om een veilige afstand te bewaren tot mijn eigen leeftijd, geloof ik. Ik heb geen doodsangst. Dat vond ik lang niets bijzonders, maar al mijn mannelijke vrienden lijden aan deze angst. Is het een onderzocht en bewezen feit, of slechts mijn particuliere waarneming, dat mannen veel meer lijden onder doodsangsten dan vrouwen? Of noemen vrouwen het gewoon anders en is hun gang naar de operatiekamer om een facelift of wat dan ook te ondergaan in wezen hetzelfde? Of kies ik alleen vrienden uit die doodsangst hebben? Of krijgen mensen last van doodsangst als ze met mij verkeren? Enfin. Het geboortejaar is een deel van de puzzel: hoe is het leven geweest van de beweende? Een lang en arbeidzaam leven met tijd voor afscheid? Of is die persoon uit het leven gerukt? Dan ga ik puzzelen met de achternamen van degenen die de advertentie hebben geplaatst. Hoe waren de familiebanden? Is de familie uitgewaaierd over de wereld? Zijn grootvaders en -moeders vernoemd? Aha. Waarom niet? Ach. Die moeder heeft al haar kinderen overleefd. Een roman in 36 vierkante centimeter. Vaak lees ik annonces 'X was een geweldige manager die visie en ...' of bedankjes dat overledene in de raad van commissarissen heeft gezeten en daar op scherpe wijze...of praeses van een studentenvereniging waar hij daadkrachtig en met humor...' Ik hoop van harte dat de overledene die strategie en raad van commissarissen of het presidiaat minder belangrijk vond aan het einde van zijn leven, dan degenen die de advertentie hebben opgesteld. Het is zeldzaam, maar bij sommige advertenties klinkt de dankbaarheid over het voltooide leven luider dan het verdriet van degenen die achterblijven. Vol warmte en genegenheid wordt afscheid genomen van de dierbare. De verdrietigen springen over hun eigen schaduw heen, lijkt het. Die mini-romans als reden om de krant toch maar te houden dan?]]> http://www.willemijndicke.nl/cryptisch/overlijdensberichten--en-grati.html http://www.willemijndicke.nl/cryptisch/overlijdensberichten--en-grati.html Cryptisch Mon, 24 Jan 2011 20:54:09 +0000 En nog steeds boekensalon mailde dat ze mijn boek hadden recenseerd. De recensies zijn alleen toegankelijk voor leden. Ik kende de boekensalon nog niet maar het ziet er gezellig uit, deze 'persoonlijke boekengids'. Misschien moet ik maar weer eens gaan schrijven.]]> http://www.willemijndicke.nl/mea/en-nog-steeds.html http://www.willemijndicke.nl/mea/en-nog-steeds.html mea Wed, 19 Jan 2011 16:16:32 +0000 Ik ben verliefd felajan2011.jpg Vanaf 5 feb hebben we er een gezinslid bij.]]> http://www.willemijndicke.nl/familie/ik-ben-verliefd-1.html http://www.willemijndicke.nl/familie/ik-ben-verliefd-1.html Familie Sun, 16 Jan 2011 20:25:05 +0000 Cult Royale cultroyale.jpg Wat leuk. Ik mag zaterdag 22 januari voorlezen op het festival Cult Royale in Schipluiden.]]> http://www.willemijndicke.nl/cult-royale.html http://www.willemijndicke.nl/cult-royale.html Fri, 14 Jan 2011 08:12:53 +0000 Mijn allereerste kunstaankoop elisevaniterson.jpg Voor sommige eerste keren moet je 40 worden. Gisteren kocht ik Brug, van Elise van Iterson en ben als een kind zo blij.]]> http://www.willemijndicke.nl/eerste-keer/mijn-allereerste-kunstaankoop.html http://www.willemijndicke.nl/eerste-keer/mijn-allereerste-kunstaankoop.html eerste keer Sun, 09 Jan 2011 21:21:40 +0000 The One tentoonstelling van Elise van Iterson waar ik kunst kocht. Maar daar gaat dit postje niet over. Op weg naar de galerie zag ik een man die ik al heel lang zocht, zonder te zoeken. Op 24 april schreef ik over een Kaapverdiaan die ik ontmoette in een Rotterdamse kroeg:
"Zijn rust, humor en mildheid intrigeerden me en ik vroeg of we elkaar nog tegen zouden komen. 'Zeker', antwoordde hij, zonder me te vragen naar mijn adres of naam of welke coordinaten dan ook die de kans op ontmoeting zouden kunnen vergroten. 'Wij gaan elkaar zien', zei hij alleen maar, en ik weet dat dat zo is."
Ik wist dat hij mij zou leiden. Hij zou me iets laten zien. Hij zou me een vonk geven, een boodschap brengen. Mijn bestemming en de weg zouden voor altijd duidelijk zijn. Ik wilde hem graag spreken, hier en nu, maar het weerzien was niet voor vandaag. Helaas. Ik had bezoek uit Maastricht. De laatste man ter aarde zonder mobiele telefoon. Er moesten dringend afspraken gemaakt worden over slaaparrangementen, laatste treinen en zo nog wat. Haast was in ieder geval geboden. Ik zwaaide naar de langverwachte man en hij zwaaide terug. En dat was het. Op weg naar het station, al weer een paar uur later keek ik weer door het raam waar ik hem zojuist had gezien. Leeg. Weg. Mijn kans op nieuwe diepe inzichten verkeken. Mijn bezoek uit Maastricht had nog tijd voor 1 jonge jenever voor de laatste trein zou gaan. Eentje dan. We liepen een kroeg binnen die ik altijd mijd omdat de bediening onvriendelijk en soms ronduit vijandig is. Maar bezoek uit Maastricht weiger je niets en zo kwamen we de rotkroeg binnen. Op de hoek van de bar zit de Kaapverdiaan. Alsof hij op ons wachtte. We schuiven aan en proosten op ons weerzien. Ik hang aan zijn lippen. Ik wacht op een teken, een hint. Wat zal hij me laten zien wat ik nooit eerder zag? Het bezoek uit Maastricht neemt afscheid. Als hij hard rent, haalt hij de allerallerlaatste trein. Zo. Ik ga zitten voor de wijze woorden van het orakel, de oude ziel. Ik ben alert op alle mogelijke tekenen en verwijzingen. De Kaapverdiaan spreekt. Ik ben mooi en hij wil zoenen en meer. Een geile grijsaard. Maar wel een bijzondere geile grijsaard.In verwarring neem ik afscheid van de milde, wijze man die mij het licht zal laten zien. ]]> http://www.willemijndicke.nl/mannen/the-one.html http://www.willemijndicke.nl/mannen/the-one.html Mannen Sun, 09 Jan 2011 12:55:28 +0000 Kerstdiner als aflaat Al jaren op rij gingen wij met vakantie tijdens kerst en oud&nieuw. Waar ik me vervolgens schuldig voelde over onze afwezigheid aan de familiedis. Dit jaar zouden we alles inhalen. Vrijdag, zaterdag, zondag. Full house. Familie, schoonfamilie. Er waren 13 kinderen. 14 volwassenen. En er was een dankbare alleenstaande bejaarde oom, die al sinds 1994 geen kerst meer had gevierd. Hij woont op een kamertje/ in een appartement zonder keuken. Dat is normaal geen probleem. Dan gaat hij naar een eetcafe of naar de mensa. Maar op Eerste Kerstdag is vrijwel alles gesloten. Dus of een boterham thuis, of in je eentje een tafeltje reseveren voor een een luxe kerstdiner in een restaurant waar voor het overige alleen maar grote families gezamenlijk kerst vieren. Hij koos meestal voor de boterham. 'Dan voel je je minder eenzaam.' En nu was hij zo blij met alles. Met gezelschap. Met vanillevla met gestoofde peertjes. Hij vond het ongelooflijk dat R. dit allemaal gewoon zelf en met verse producten had gekookt. Met een ritje door Rotterdam. 'Het ziet er welvarend uit hoor hier.' Ik bracht hem na twee kerstdagen thuis. Hij verbaasde zich over de verlichting op snelweg. Over de industrieterreinen. Over de billboards. Over de stoelverwarming. Bij het afscheid wilde ik hem gedagzoenen. 'Liever een hand. Met al die bacillen.' http://www.willemijndicke.nl/familie/de-kerstvakantie-als-aflaat.html http://www.willemijndicke.nl/familie/de-kerstvakantie-als-aflaat.html Familie Wed, 29 Dec 2010 16:00:34 +0000 Vrijheid 'Het tegenovergestelde van de deugd is niet de zonde maar de vrijheid'
Sjestov over Kierkegaard. in: Ton Lathouwers 'De moed tot het onmogelijke. Kierkegaard en zen.']]> http://www.willemijndicke.nl/boeken/vrijheid-2.html http://www.willemijndicke.nl/boeken/vrijheid-2.html Boeken Wed, 15 Dec 2010 09:14:35 +0000 Conversatie met mijn zoon of verhuizen naar een ander land, of ik word de baas van die kutbaas.']]> http://www.willemijndicke.nl/brintablog/conversatie-met-mijn-zoon.html http://www.willemijndicke.nl/brintablog/conversatie-met-mijn-zoon.html Brintablog Tue, 07 Dec 2010 21:33:16 +0000 In staat van afwachting felaklein.jpg Onze puppy is eergisteren geboren. Hopen we. Want dat gaat allemaal nog niet zo gemakkelijk hoor. We moeten eerst door de ballotage komen van de fokker. 'Ik moet wel zeker weten dat jullie whippet-mensen zijn', sprak ze. Dus moeten we eerst naar Drenthe op bezoek. Als zij ons goedkeurt, moeten we nog de volgende hobbel op de weg nemen: de fokker moet vinden dat het karakter van de hond past bij ons. En wij bij hem. Als dat niet zo is, moeten we gewoon weer wachten op een volgend nestje. De fokker is almachtig. En als het zo zou mogen zijn dat we worden goedgekeurd door hond en fokker, dan hebben we in februari een puppy. 'Waarom zou je een hond willen?' vroeg een collega. 'Een kind wordt zelfstandig op een gegeven moment. Maar die hond blijft altijd afhankelijk van jou.' Misschien is het juist dat wel. Of misschien is het dat ook. Mijn motieven zijn mij ook niet helemaal duidelijk. Want ja, het is onhandig en qua thuislogistiek onmogelijk. En toch wil ik het. 1 februari een lekker warm zacht blij hoopje speelse vrolijkheid bij ons in huis --ijs & weder & de fokker dienende, that is.]]> http://www.willemijndicke.nl/in-staat-van-afwachting.html http://www.willemijndicke.nl/in-staat-van-afwachting.html Mon, 06 Dec 2010 08:49:35 +0000 De tussenstand website waar ik trots op ben. Waarop ben ik eigenlijk trots? Mensen aanzetten tot nog meer consumptie? -zou u kunnen vragen. Nee, dat is niet de bron van mijn eergevoel. Samen dingen bedenken -en dat die dan gematerialiseerd kunnen worden.Schoonheid. Nieuwe vaardigheden (deeplinken! html! plaatjes! onderhandelingen!). Alsof een wiskundige in de quantummechanica na 5 decennia sommen schrijven zijn eigen boomhut bouwt. Of een kinderpsycholoog die na 23 jaar praktijk buurtwerk gaat doen. Of...nouja, u begrijpt wat ik bedoel. Denk ik. Ondertussen kwam er ook een baan voorbij waarop ik geen nee zei. Zo ging het precies. Ik zei geen nee en nu ben ik dus weer in behoorlijke loondienst. Wat lekker is. Op deze manier. Ik zei ook weleens geen nee, maar gewoon ja. En daar zal mijn volgend postje over gaan. Misschien.]]> http://www.willemijndicke.nl/metageklets/de-tussenstand.html http://www.willemijndicke.nl/metageklets/de-tussenstand.html Metageklets Sun, 14 Nov 2010 20:16:25 +0000 Poehé was vergeten had verzuimd de diverse afspraken & verplichtingen te melden aan hem. Ik kan de weekenddates alleen vermelden als hij in een goed humeur is. Dat moet ik uitkienen. Ik had het niet goed uitgekiend. Of hij had geen goed humeur gehad, daar wil ik vanaf zijn. Maar pas op zaterdagmorgen hield ik hem het familieschema voor. En toen kwam zijn verzuchting. 'Ik dacht dat we een weekend vrij hadden.' 'Nouja, je hoeft niet mee.' 'Alsof dat kan.' Ik dacht dat deze zaterdagmorgen wel een goed moment zou zijn, nog terend op Hofplein jeugdtheater event van de dag ervoor. Onze dochter had haar eerste voorstelling ooit en het was prachtig. Zelfs de opening door Lee Towers was goed. Ik had kippenvel. Ja, ik durf het te bekennen: ik had kippenvel bij 'You never walk alone' door onze Leen. Ik vind het getuigen van vakmanschap als je op de 300 miljoenste keer dit liedje kunt zingen alsof het de eerste keer is. De zaterdag ging best goed. Er was atletiek, zwemles, een kraamvisite aan een Chiwawaatje. En een bezoek van mijn vader, die vertelde over zijn cruise rond de zwarte zee. Odessa, de Krim, Athene, Istanbul, en nog veel meer. Wist je dat? Ik wist bijna niets. Dat valt mij op. Weet ik steeds minder? Of weten andere mensen steeds meer? Of valt me nu pas op hoe weinig ik weet en onthoud? Het ging van tartaren en Grieken en Romeinen en Catharina en Peter de Grote en Dorische Zuilen en Schliemann. Maar wat ik dan wel onthoud. Mijn vader vertelde dat er mensen bejaarden op zo'n schip lopen met een speldje op hun revers. Een zilveren speldje als ze zoveel cruises bij deze rederij hebben volbracht, een gouden speldje bij zoveel cruises, en de top catogrie had weet ik hoeveel cruises gedaan/volbracht/betaald of hoe noem je dat. Mijn vader kon het zich eerst niet voorstellen dat die mensen uit vrije wil met zo'n speldje zouden willen lopen. Worden ze er misschien voor betaald ofzo. Maar niks hoor. Die mensen willen dat. En toen we ons op de bank installeerden om een langgekoesterde film te bekijken die we ooit hadden opgenomen, zo'n film waar we al heel lang naar uitkeken, zeg maar een fles wijn voor een bijzondere gelegenheid, nou, die gelegenheid was nu en we startten de beamer -ja, zo doen wij dat hier. En we keken de film. Ademloos. Nog mooier dan gehoopt. Stil, klein, mooi. Met meersterlijke jongens-acteur. Hoe hij net-niet in slaap valt! Hoe zijn dronken vader hem verraadt! De jongen bereikt in zijn eentje vanuit Moskou de Krim -waar mijn vader overigens zojuist met zijn cruise was geweest, maar dit is een bijzaak- en net toen hij een grote teleurstelling te verwerken kreeg en alleen in de nacht op het strand gaat slapen, en een parasol als deken om zijn lijfje schikt... hield de film op. R had 'm wat krap geprogrammeerd. En zo vielen we opeens in Rondom tien, iets met jonge oma's en veel welles-nietes. We zullen we nooit weten hoe het afliep met het jongetje uit Moskou dat naar de Krim ging. En nu moet ik een goed moment vinden om het weekendprogramma van volgend weekend onder de aandacht te brengen.]]> http://www.willemijndicke.nl/banale-zaken/poehe.html http://www.willemijndicke.nl/banale-zaken/poehe.html Banale zaken Sun, 07 Nov 2010 19:26:56 +0000 Herstuff.nl hswepage.png Ja! Marjolein en ik hebben een nieuwe webportal gelanceerd met links naar 'quality stuff for quality women.' Als je onze smaak deelt, bieden wij een shortcut naar heel veel moois op internet. Wij houden van chique doch minimal, van duurzaam maar wel luxe -we willen best met ons gezin op eco-vakantie, maar dan willen we wel slapen op een matras en goeie koffie kunnen drinken. Herstuff.nl is een shortcut in het internetwoud van lelijke rommelige slechtbijgehouden rotsites. Het mooie van de site is [vinden wij van herstuff] dat het de pareltjes onder de webwinkels overzichtelijk per categorie toont. Bekende en onbekende webwinkels, nieuwe ontwerpers, startende kunstenaars. En nu? Wij schrijven elke dag een blogje over wat we tegenkomen op het internet: een aanbieding, iets moois, iets leuks, iets grappigs. Elke dag reden om even te komen kijken. Korting? Jazeker. Via de nieuwsbrief word je op de hoogte gehouden van speciale acties en kortingen. Zie voor de actie van deze week: herstuff.nl Ja, herstuff is een tikkie elitair, maar je vindt er gegarandeerd alleen maar moois. Kijk maar eens.]]> http://www.willemijndicke.nl/herstuffnl.html http://www.willemijndicke.nl/herstuffnl.html Thu, 28 Oct 2010 08:44:22 +0000 De dingen en hoe ze verkeren ginkgo geraakt. Ik had altijd al een hobby willen hebben en nu komt mijn latente wens uit. De boom is zo'n 220 miljoen jaar oud, vertelde Carla Teune gisteren toen ik in de Hortus in Leiden was. Een boom die hiroshima overleeft, met gemak 500 jaar oud wordt, en waarbij soms uit een mannetjesboom een vrouwentak ontluikt, dat moet toch bijzonder zijn. Ik heb de Gingko in de Leidse hortus, zo'n 350 jaar oud, langdurig aangeraakt. Alsof ik door de bast ook even de 18e eeuw wilde voelen. - Geen straf maar 'immanente gerechtigheid', sprak een of andere gestoorde priester over Aids in Afrika. De priesterlijke gedachte is verwerpelijk, maar de term 'immanente gerechtigheid' houd ik er nog even in. Komt vaker van pas dan je zou denken. 'Wat zeg je mamma?' - Ik was op vakantie met 7 volwassenen en 6 kinderen op het meest verlaten stukje van de aarde, zo leek het. Vooral voor de ipad-eigenaressen die erachter kwamen dat er in de Franse bergen geen 3g-dekking was. Geen 3g dekking, wel een knus haardvuur, goeie gesprekken, spijzen en drank, een uitzicht over wel drie dalen. Fijn. - De keuze is gemaakt. Ik schreef aan 2 romans tegelijk. De ene wilde ik graag, de ander ging vanzelf. Het wordt toch die ander. Denk ik. - Ons bedrijfje wordt vrijdag a.s. geboren. Zou eigenlijk eerder zijn, ware het niet dat het 15 werkdagen kost om een zakelijke rekening te openen bij Triodosbank. Daar heb je dan weer een kamer van koophandel ding voor nodig. En dat je die rekening weer nodig hebt voor 1001 andere dingen, die dan ook nog even moeten wachten -en zo nog wat. Maar het gaat gebeuren. - Ik ontving het programma voor mijn eerste retraite ooit. Man. Nog nooit zoiets spartaans meegemaakt. Of ik word gek na die retraite, of ik raak verlicht. - En ooit, ooit, gaan al deze dingen bijelkaar komen en zal er, in ieder geval in retrospect, een lijn te ontdekken zijn in mijn leven. Dat is ook een latente wens die op immanente gerechtigheid wacht.]]> http://www.willemijndicke.nl/banale-zaken/de-dingen-en-hoe-ze-verkeren.html http://www.willemijndicke.nl/banale-zaken/de-dingen-en-hoe-ze-verkeren.html Banale zaken Mon, 25 Oct 2010 19:52:56 +0000 Morele emoties trainen 'De filosofe Martha Nussbaum pleit altijd voor de rol van toneel, kunst en literatuur. Het zijn middelen om je emotionele repertoire uit te breiden. Zoals je spieren in een gymzaal kunt trainen, zo kun je je morele emoties trainen met literatuur.' Filosofe Sabine Roeser in NRC, 7 oktober 2010]]> http://www.willemijndicke.nl/morele-emoties-trainen.html http://www.willemijndicke.nl/morele-emoties-trainen.html Fri, 08 Oct 2010 08:04:56 +0000