De student (lange haren, geruit overhemd op spijkerbroek) hing op de bank en nam met zijn slungelige lijf vier zitplaatsen in bezit.

- Maar ik kon niet bellen, ik zat op de boot.
(...)
- De helft van de tijd heb ik geen bereik, en de motor maakt zoveel herrie, dat als ik al bereik had, het geen zin had om te bellen.
(...)
- Maar ik bel nu toch schatje?
(...)
- Maar dat zei ik toch? Dat zei ik als eerste.
(...)
- Welles. Dat zei ik wel.
(...)

Hij ging nu zachter praten.
- Dat ik het fijn vind om met jou te zijn. Ik voel me goed bij jou.
(...)
- Dat is toch niet erg. Daarvoor kom ik toch niet bij jou.
(...)
- Maar wat is er dan? Je zegt iets niet.
(...)
- Dat hoor ik toch. Er is iets, maar je zegt niet wat.
(...)
- Moet ik het dan nog een keer zeggen? Ik vind het wel fijn bij jou.
(...)
- Dat is geen kutsmoes. Ik kon niet bellen.
(...)
- Goed. Dan ben ik vanavond bij je. Uurtje of acht?
(...)
- Mooi, want ik moet om elf uur op de clubavond zijn.
(...)
- Daar hebben we het nog wel over, goed? Ik moet nu ophangen want de conducteur komt kaartjes knippen.

Die conducteur kwam niet, maar dat wist het meisje vast al.