Vrijdag las ik dit bij Elke Geurts een paar uur voor aanvang van de event. En ik besloot te gaan. Kindjes in pyjama, lippen gestift en op naar de Literatuur.

Nur Literatur was mooi. Ik geloof dat de charme is dat bij zulke voorleesbijeenkomsten het onderscheid tussen front office en back office geheel is weggevallen.

De schrijver komt niet op. Hij zit al in de zaal. We zien de schrijvers frommelen aan papieren of zoekend naar de juiste de bladzijden in het boek waaruit voorgelezen zal worden. Dan is de performance. Daarna het bemoedigend knikken van familie en vrienden. Het ging goed joh. Echt? Echt.

Zo was er de Dichter des Vaderlands. Een instituut. Maar ook een zoon: hij zat tussen zijn moeder en zijn broertje. Toen kwam het Instituut op met een mooie performance. Broertje maakte foto's. Daarna nam hij weer plaats tussen moeder en broertje. Ja, ging goed.Echt? Echt.

Het was een fijne avond.