Op mijn hardloopclubje sprak ik een vrouw. Een hoogopgeleide vrouw uit Rotterdam. We kregen het over vakanties, altijd een veilig onderwerp en inzetbaar bij kappers, kennissen en collega's. Zij ging naar de Veluwe. Aha. Ik ook. Want zij had daar een caravan. He. Ik ook, een sta caravan om precies te zijn. Ja, zij ook. Bij die en die camping? Nee, bij die camping die daar om de hoek ligt. Echt? Ja. Tussen de white trash? Ja zeker, al was dat aan het veranderen.Eilandjes van hoogopgeleide randstedelingen begonnen zich af te tekenen bij hen op het park.

Mark my words.
Sta caravans worden hip.
Ooit, dan toch.