Het leek me echt iets wat ik meteen heel goed zou kunnen: waveboarden. U kent die nieuwe skateboards wel: het plankje bestaat uit twee delen met in het midden een veer. Door heel hard te wiebelen met je heupen kom je vooruit. De rage die skateboarden, surfen en snowboarden integreert, volgens de bijgeleverde dvd waarop heel hippe dudes soepel opstappen om vervolgens van trappen af te skaten, langs trapleuningen af te glijden en pirouettes te draaien.

Op de Kop van Zuid is er geen huishouden dat niet zo'n ding heeft. Aanvankelijk vond ik het te duur om aan mijn kinderen te geven. Het was minstens een cadeau voor Sinterklaas of verjaardag. Maar het moederhart is week en na een paar dagen kwam ik met een nieuw waveboard onder mijn arm thuis.

Mijn dochter stapte erop. Ik moest haar in het begin nog even vasthouden maar al gauw ging ze een blokje om. 'Nu mamma', zei ik. Ik stapte op zoals ik had gezien op de instructie DVD, zette me hard af want 'snelheid is evenwicht.' Ik viel keihard op mijn stuitje en op mijn achterhoofd. 'Je moet er gewoon afspringen. Je moet niet wachten tot je valt', wist mijn dochter.

Na kinderbedtijd ging mijn man naar buiten. 'Even waveboarden.' We oefenden samen op de stoep en hij kon het al na een rondje. We kwamen een ander ouderpaar tegen -ook aan het trainen. Zij had weliswaar bij eerdere pogingen haar ringvinger gebroken, en hij had last van zijn enkel, maar het was te leuk om te stoppen. En wat ook niet te verteren is dat onze kinderen dit beter en sneller kunnen dan wij. Dus stiekem nog even oefenen, nu zij slapen.

Ik voorspel: het duurt niet lang meer of er komen speciale uitvoeringen voor volwassenen. Met calorieteller en bevestigingspunt voor een rollator. Tegen die tijd heb ik het wel onder de knie.