In de gele bus van Splashtours zit een gezin uit de
Verenigde Staten. Ze zitten net voor mij en ze praten luid, zoals alle
Amerikanen de publieke ruimte met een jaloersmakende vanzelfsprekendheid voor
zichzelf claimen. Zonder enige terughoudendheid delen ze al hun indrukken van
de tour met de passagiers van de bus. Ongevraagd kom ik meer van hen te weten
dan mij lief is: wat ze van de Rotterdamse restaurants vinden (bad service,
good food); van het weer (lousy); van het verkeer (verbazingwekkend dat het
goed gaat met al die fietsers zonder helm -ja maar we kennen de statistieken
niet, misschien vallen er wel veel doden) en dit is nog maar de stof van de
eerste tien minuten.
Op Katendrecht is het zo ver: de bus gaat te water. De Amerikanen juichen als de neus van de bus in het water klotst. Ze schijnen niet te merken dat anderen in stilte genieten. 'Een applaus voor de chauffeur/ kapitein!' roept de vrouw. Niemand in de bus klapt, behalve haar man en haar twee kinderen.
Opgewekt zetten ze hun commentaar op Rotterdam voort. De
Maastoren ziet er goed onderhouden uit, vinden ze. Dat is geen goedkope
constructie, weet de man. Die Erasmusburg lijkt wel net geverfd. De gebouwen
bij de Veerhaven zijn heel mooi gerestaureerd, de Europeanen weten hoe ze hun
erfgoed moeten bewaken. In Amerika maken we daar geen geld voor vrij, zegt de
man. Kijk hoeveel er nog wordt bijgebouwd (we zijn inmiddels bij de bouwput van
Rem Koolhaas op de Wilhelminapier). Als we de SS Rotterdam passeren, merkt de
vrouw op tegen haar man 'Ik denk dat we het verkeerd hebben begrepen. Dat moet
haast wel. Dit kan toch niet de armste stad van Nederland zijn?'
De man denkt even na. 'Misschien is de rest van Nederland nog rijker.' De vrouw is rap met haar reactie: 'Dat kan niet, want Nederland is een socialistisch land. Landen met zulke hoge belastingen zijn nooit welvarende landen.' Ze zegt het zonder aarzeling, alsof ze een wetmatigheid opdreunt. De man knikt instemmend. Deze puzzel over de rijke samenleving in een socialistisch belastingregime houdt de Amerikanen voor het eerst deze rit stil. Voor even.
