Voor rubriek 'de buurtkroeg' van het AD Rotterdams Dagblad; geplaatst 13 januari 2010

Ellen vertelt. Ze woont al jaren met veel plezier in Delfshaven. 'Met het Suikerfeest krijg ik altijd eten van de bewoners van het huis boven mij, een Turks gezin. Het meeste is lekker, maar sommige dingen zijn gewoon niet te eten. Dat is ook niet erg, het gaat om het gebaar. Met Sinterklaas wilde ik iets terugdoen. Ik had pepernoten en speculaas gebakken. Ik bonsde hard op de deur van de bovenburen en rende weg. De volgende dag vroeg ik aan mijn buurjongetje van vijf jaar wat hij vond van het lekkers dat Sinterklaas op de deurmat had gelegd. "Hartstikke vies. We hebben het weggegooid.'"

Ellen lacht smakelijk om haar anekdote. Ze is sinds kort verhuisd naar 'het witte buurtje' binnen Delfshaven. Samen met haar buren bezoekt ze nu Café de Oude Sluis.'Wij zijn geen Wildersstemmers' haast de man naast haar te zeggen. Ellen stemt ook niet op Wilders. 'Daar gaat het niet om. In die straat met 90% allochtonen groeten we elkaar wel netjes goeiedag, maar verder delen we niets. Er is geen echt contact. Allemaal nette mensen hoor. Maar je mist de gemeenschappelijke humor.' Het stel naast Ellen heeft net een plek in een volkstuin genomen. 'Zo horen we weer eens echt Rotterdams' zegt de man die geen Wilders stemt. 'En om de ruimte' vult zijn vrouw aan.

'Jammer dat de Sambalman er niet is vandaag', opperen drie andere stamgasten, mannen halverwege de dertig. De Sambalman gaat de kroegen af in Delfshaven met enorme potten van de scherpste sambal die je ooit hebt geproefd. Hij boert goed. Evenals de bloemenman die rozen aanbiedt in cafés. 'Weet je in wat voor auto hij rijdt? vraagt de IT-er. 'Een fokking Mercedes!'

De stamgasten lachen hard. Ze zijn goed op elkaar ingespeeld: elke grap wordt als een bal door een flipperkast gejaagd en iedereen dikt het verhaal of de grap nog een beetje aan, waarbij ze ruimhartig om elkaar toevoegingen lachen. De stedebouwkundige, de IT-er en de projectmanger hebben in andere steden gestudeerd, maar kozen na hun studie voor Delfshaven. Omdat het zo mooi is. Kijk eens naar die panden met historische gevels in een trotse rij langs het water. En ook om de eigen sfeer van Delfshaven. HAS bijvoorbeeld is uniek. Dat is een 'shoarmatent 2.0' zegt de een. 'Een McDonalds gekruist met een shoarmazaak' zegt de tweede. 'Eigenlijk een nieuw FusionFastfood' lacht de derde. Op de terugweg passeer ik de genoemde fastfood zaak. De kroegvrienden blijken een uitstekend team: de beschrijving is uiterst accuraat.