Mijn zoon van 2 jaar is een jongetje van weinig woorden, in de diagnostiek van het consultatiebureau heet dat een achterstand in de taalontwikkeling.

Toen ik vanochtend de trap afkwam in een nieuwe rok, zat hij al aan zijn boterhammetje van vegetarische leverpastei. Hij klom van zijn kinderstoel af om mij te begroeten.

'Mooi' zei hij, terwijl hij over de gladde stof van mijn rok streek.
'Dankjewel Felix, vind je mijn nieuwe rok mooi?'
'Mooi' knikte hij. En daarna 'Mamma meisje.'

Weinig woorden, maar wel precies de goede woorden.