Alweer een mijlpaal: Lena (6) is geslaagd voor haar B diploma.
De uren voorafgaand aan het afzwemmen vond ik nog leuker dan het afzwemmen zelf. We waren met zijn tweeen thuis. Lena knutselde en tekende aan de keukentafel, en ik rommelde wat. Terloops vertelde ze me over haar toekomstplannen (wel kinderen, geen man); de leukste sport (paardrijden); ongehoorzaamheid van het onschuldigste soort op school.
Het was zo kalm die paar uur. Alles was goed (en ondertussen bekeek ik haar; haar pretoogjes als ze over het kattekwaad vertelde, haar sportieve benen die altijd bewegen en rode konen en ik kon alleen maar denken: wat is ze mooi en lief en wat is ze al groot, zes jaar geleden zat ze nog in mijn buik --zijn alle ouders permanent verliefd op hun kinderen, of ben ik een uitzondering?)

Alle ouders langs de kant bij het afzwemmen waren minstens zo blij als de kinderen. Verlost van de wekelijkse sessies in een klam bad
-- voor even dan toch: Felix begint in april.

Met het afzwemcadeau werd een vurige wens van Lena vervuld: een dagboek met een slotje (en dat is meteen ook weer een mijlpaal: een dochter met een dagboek).

Daarna een feest van mijn schoonfamilie, die in een dorp bij Nijmegen woont. Men spreekt daar dialect. Felix (4): wat voor taal spreekt die meneer? Spreekt hij Frans uit Frankrijk?