Mijn week met literaire belevenissen is afgerond met een laatste blogje bij Atlas; vanaf nu weer gewoon nieuws over de caravan, oom Otto en andere hoogtepunten uit mijn leven.

Ik stak in, probeerde het nog eens, van voren of toch maar achteruit inparkeren. Ik gaf het op. Drie kindjes op de achterbank leverden commentaar.

'Het lukt niet he?' zei het meisje dat had gespeeld bij mijn dochter.
'Mamma kan niet goed parkeren' wist Lena (6 jaar).
'Mijn moeder ook niet.'

'Mamma kan weer andere dingen' zei ik om het potentieel ontsporende gesprek tijdig bij te sturen.

'Wat dan?' vroeg Lena. 'Koken kan pappa ook beter dan jij. Jij laat niet alleen de aardappels maar zelfs de rijst aanbranden.'

De twee meisjes van zes giechelden. Rijst laten aanbranden. Tsss.

'Pappa kan parkeren maar mamma is de allerliefste' redde mijn zoon (4) me, niet voor de laatste keer, vermoed ik.