De laatste tijd veel brintablogs, weinig over stukjes van mij over boeken. (Wat zegt dat?) Net voor mijn blog-kerstvakantie nog een paar boeken die ik de laatste tijd las en die in jullie kerstkoffer kunnen.
Tot na de kerst.

Ok, iets te veel metaforen, soms wel acht per bladzijde, maar als verhaal meeslepend. Het verslag van Brodeck van Philippe Claudel. Ik vind het knap hoe hij mij als aanvankelijk onwillige lezer, want ik houd niet van meanderende zinnen, toch het verhaal in weet te trekken.

Het derde huwelijk van Tom Lanoye vond ik geweldig, mooie consequente stijl. Nog mooier dan Grunberg.

Ik ben sinds zijn performance op het GDMW festival in 2006 al (literair) verliefd op Erik Jan Harmens. Zijn roman De Kleine Doorschijnende man over een werknemer op een beleggingskantoor/ investeringsmaatschappij is geweldig, ook nog na de kredietcrisis.

Tegennatuur van mijn collega Michel van Eeten. Ik meen iets van de hoofdpersonen te herkennen, want werkend op dezelfde universiteit, (geheel fictief natuurlijk) maar dat maakt het wel extra spannend. En cerebrale seks. Dat kan dus ook. Mooi en enig en uniek in zijn soort. Ik ken geen ander boek als Tegennatuur, waar fictie en wetenschap zo nauw verweven zijn. Knap.

Marjolijn Februari, de Literaire Kring. Niet eerder las ik zo'n mooie kenschets van de culturele en bestuurlijke elite van Nederland. Het gaat over het gesloten netwerk dat deze elite vormt en morele dilemma's die voor de lezer naar voren komt maar de rechters, ministers en andere sjieke lieden in het boek minder lijken te beroeren.

Over de boeken van Elke Geurts en Merel Roze schreef ik al eerder: lezen.