Tot voor kort had ik een normale baan en een bijbehorend loonstrookje waarop mijn verdiensten in euro's worden uitgedrukt.

Dat heb ik nooit bijzonder gevonden. Echter. Dingen veranderen. Ik leef steeds meer van de pen. Als tegenprestatie krijg ik soms geld, maar vaak een wederdienst. Zo ontving ik in ruil voor een stukje:

- een kledingbon van 150 euro (die ik niet inde want dan moest ik op een mooie zomerse dag naar een loods op Schiphol met 2 kinderen. Het vooruitzicht om daar mijn kleding bijeen te graaien verzamelen , onderwijl mijn kinderen jengelend zo niet huilend bij me in de buurt te houden was zodanig afschrikwekkend, dat ik die middag met de kinderen in een speeltuin heb doorgebracht.

- een reading bij Joost Brummelkamp

- een koffietafelboek over 3 eeuwen X (organisatie waarvoor ik schreef); dit boek is ongelezen in de trein blijven liggen omdat ik het een saai stom boek vond en omdat ik beledigd was dat men mij dacht te belonen met dit boek vol tabellen en slechtgeschreven toelichtingen op die telefoonlijsten vol gegevens.

- een fles champagne

- een boekenbon van 100 euro (en ik kocht: David Lodge: deaf sentence; John Updike: marry me; Elfirede Jeline: Lust; Sylvia Plath: the Bell Jar)

- een stoelmassage (niet geind)

- een hardlooptraining (niet geind)

- een boek (toevallig van de hand van de gulle schenker: is ongelezen bij het oud papier beland omdat de expertise van de schrijver mij in het geheel niet boeide).

Dat loonstrookje was zo gek nog niet.