Het schrijven ging lekker. Vanzelf bijna.
Dertig pagina's lang leren we de hoofdpersoon kennen.
Eigenlijk had ik alles wel verteld, in dat eerste hoofdstuk.
R: 'dat wordt dan een novelle. Een dunne novelle.'

Het thema was duidelijk, relevant en goed.
Maar waartoe leidde het verhaal? Ik liet de hoofdpersoon naar links en naar rechts gaan, ze ontmoette die en ook nog een ander, er waren keuzes en dilemma's.
Maar het werkte niet.

Trouwens, moest ik wel een verhaal hebben? Is dat niet een beetje achterhaald?
Zal ik er meer een essay van maken?
Ook dat werd niets.

En nu, vele herfstwandelingen en sessies met R. aan de keukentafel en hardlooprondjes met een schrijver in grootstedelijke omgeving heb ik eindelijk een idee.

Ik heb een verhaal waarin ik geloof -vooralsnog- en een plot dat klopt.

Nu alleen nog schrijven.