Voor de rubriek Boefjes van het AD Rotterdams Dagblad, geplaatsts 2 feb 2010
Een man en zijn dochtertje zitten in de wachtruimte bij een rechtszaal. Met een half oog leest hij de krant. Ondertussen speelt hij een Turkse variant op 'er komt een muisje aangelopen' met zijn dochtertje. Ze zal om en nabij de drie zijn. Ze schatert, iedere keer weer alsof het telkens een verassing blijft dat de vingers van haar vader in haar halsje belanden.
Dan brandt de rode lamp naast de deur van de zittingszaal. Een bode, die net nog aan het buurten was met zijn collega's, loopt onmiddellijk de gang door en opent de deur. Luid roept hij de naam van de verdachte, zodat advocaten, belangstellenden en de verdachte weten dat de zaak begint.
De man tilt zijn dochtertje op en loopt naar de deur.
'Kinderen zijn niet toegestaan' zegt de bode.
'Wat moeten we dan?' vraagt de man. 'Ik moet naar binnen.'
De bode overlegt met de rechter.
'Eigenlijk mogen kinderen hier niet komen. Maar vooruit, kom maar', strijkt de rechter over zijn hart.
'Ze zal heel stil zijn meneer de rechter.'
Het meisje dat zoëven nog schaterde, zit nu muisstil op een stoel op de achterste rij, zonder speelgoed, zonder vermaak. Hoelang kan een meisje van drie dat volhouden?
De drieëndertig jarige man uit Dordrecht heeft dronken achter het stuur gezeten. Het is bovendien niet de eerste keer.
'Er rijden toch ook treinen naar Dordrecht? Waarom heeft u geen trein of een taxi genomen?'
De man weet ook wel dat het niet goed is, maar ja, zo is het gelopen die nacht.
De rechter legt een boete van 650 euro op en ook nog een voorwaardelijke rij-ontzegging.
Het dochtertje glijdt van haar stoel en sluipt voorzichtig naar de volgende rij. Ze probeert, nog steeds geluidloos, verschillende stoelen achter elkaar.
De verdachte zegt tegen de rechter dat hij dit wel een erg zware straf vindt.
'Dan kunt u hoger beroep instellen' zegt de rechter enigszins bits.
'Nee, ik ga wel betalen.'
Het meisje klapt in haar handjes als de rechter de zitting sluit, alsof het een prima voorstelling is geweest.


Reacties (2)
Levendig beschreven, kundig verwoord. Een persoonlijke wereld in enkele alinea's! ‘Zo is het gelopen die nacht' - ja, zo gaat dat en zo zeg je dat.
Jan Beesems | 3 februari 2010 12:41
@Jan: dank!
louter | 3 februari 2010 14:43