Voor de rubriek Boefjes van het AD Rotterdams Dagblad, geplaatst 17 november 2009
De verdachte struikelt van de ene verontwaardiging in de andere. De instanties zijn tegen hem, de politie doet niets met zijn aangiftes, de buren uiten doodsbedreigingen tegen hem, de deelgemeente treitert hem, zijn ex heeft de relatie na 4 jaar per sms uitgemaakt en verkoopt zijn spullen op Marktplaats, de politie heeft zijn moeder mishandeld, zijn ex heeft zijn hond gestolen en ambtenaren zijn corrupt.
Als de rechter iets vraagt of samenvat, wordt hij boos. 'Dat is niet het hele verhaal. Hier heb ik het allemaal opgeschreven.' Hij zwaait met een dik pak getypte vellen. 'Mag ik dit voorlezen? Ik heb er vier dagen op zitten zwoegen. Als u dit hoort, wordt alles duidelijk.'
'Om hoeveel A4tjes gaat het?' vraagt de rechter.
'Hoe kunt u vragen om het in een paar bladzijden af te doen?' De man is nu woedend. 'Mevrouw, vier jaar lang is mij het leven zuurgemaakt. Ik ben mishandeld, aangevallen, gegijzeld in mijn eigen huis door drie sterke jongens. Er zijn valse verklaringen afgelegd.'
De rechter is bang dat verdachte er allemaal aspecten bijhaalt die niets met deze zaak te maken hebben, en de zitting is al uitgelopen. Vandaag gaat het om de bedreiging van de buurman en om mishandeling en stalking van zijn ex. De rechter probeert de feiten systematisch te behandelen. Elke keer als ze iets vraagt, weidt hij uit over het feit zijn ex hem nog 25.000 euro schuldig is, over haar vuurgevaarlijke vriend en iets met een hennepkwekerij. 'En nu moet u mij eens uit laten praten', zegt de rechter -inmiddels met rode konen.
Op het einde geeft de rechter de verdachte nog 10 minuten om zijn verhaal samen te vatten. Dit maakt de man woest.
'Tien minuten? Voor de hele geschiedenis? Dat heeft geen nut. U moet alles weten om een goed oordeel te vellen. Als u maar 80% weet, kunt u niet rechtspreken.' Mokkend begint hij toch bij het begin, over een burenruzie over een vuurkorf. Na een tijd stopt de rechter hem. Nog voor zij haar vonnis heeft uitgesproken, roept de man er doorheen: 'ik ga in hoger beroep.'

