Voor de rubriek 'Boefjes' van het AD Rotterdams Dagblad, geplaatst 9 feb 2010

De rechter doet haar uitspraak: 50 uur werkstraf en 2 weken voorwaardelijke gevangenisstraf.

'Mag het alstublieft meer zijn?' vraagt de Schiedammer. 'Ik heb het daar hartstikke naar mijn zin. Vorige keer heb ik aangeboden om vrijwilliger te worden na het uitdienen van mijn werkstraf, maar dat kon helaas niet volgens de regels. Ik wil graag werken.'

De rechter wil de straf niet verhogen. 'Uw werkervaring moet u op een andere manier verkrijgen, bijvoorbeeld via de Reclassering.'

De Schiedammer is 44 jaar. De groeven in zijn gezicht verraden een ruig leven. Hij heeft nog nooit legaal gewerkt. Tot een paar jaar geleden was hij drugsdealer, maar daar wil hij niets meer mee te maken hebben. Nu solliciteert hij op van alles, maar het lukt niet op een baan te krijgen.
'Ook niet in de steigerbouw?' informeert de rechter. 'U ziet er taai uit, als ik het zo mag zeggen.'
De schudt zijn hoofd. 'Ik heb een strafblad en geen opleiding. Wie wil mij nu hebben?'
Dus zit hij hele dagen thuis, samen met zijn vriendin. Hij staat hier voor mishandeling van haar. Ja, hij had geslagen, maar zij was begonnen. In een dronken bui had ze een mes getrokken. 'Ze is gek op messen.' Hij heeft haar toen hardhandig van zich afgeduwd. En zo was er nog wel eens een worsteling geweest, maar meestal begon zij.

In het rapport van de reclassering staat dat hij een drankprobleem heeft. De rechter zet haar bril af en neemt de brilpoot in haar mond. Had hij te veel gedronken voorafgaand aan die worsteling? 'Wat nou drankprobleem. Al die lui die wijn bij het eten drinken, daar is zogenaamd niets mee aan de hand. En ik drink een paar baccardi's en ben opeens een alcoholist.

De vriendin wordt opgeroepen als getuige. Ja, ze had aangifte gedaan, maar nu zijn ze weer samen. 'Het gaat nu goed tussen ons. Mijn oma komt vaak langs. Die sust. We hebben veel steun aan haar.' De vader van de vrouw zit op de achterste rij en hoort het hoofdschuddend aan.