Voor de rubriek 'Boefjes' van het AD Rotterdams Dagblad; geplaatst 19 januari 2010

De man en zijn vriendin hadden ruzie. Op een gegeven moment pakte hij een vleesmes met een grote punt. Volgens zijn vriendin die aangifte had gedaan, heeft hij haar met het mes bedreigd die avond. De rechter vraagt aan de verdachte of dat klopt.

'Nee, het is een misverstand,' zegt hij. Dat van dat mes klopt wel, maar hij heeft haar niet bedreigd. 'Ik zei dat ik mezelf wat aan zou doen.'

Hij heeft al 11 jaar een relatie met zijn vriendin. Nog steeds trouwens. Ze wonen niet samen, maar ook weer wel. Eigenlijk heeft hij twee slaapkamers: eentje thuis en een bij haar. Ze hebben samen een kind. De verdachte weet niet meer precies wat er dan wel is gebeurd. 'We hadden allebei zitten drinken die avond.'

'Toch heeft uw vriendin de politie gebeld en aangifte gedaan,' zegt de rechter. De vrouw zit in de zaal en knikt instemmend. 'Kennelijk voelde zij zich wel bedreigd.' De burgemeester heeft hem toen een straatverbod opgelegd: hij mocht niet bij haar in de buurt komen.

De officier vindt dat er wel degelijk sprake is geweest van bedreiging. 'Als twee mensen ruzie hebben en een staat te zwaaien met een mes, levert dat een angstige situatie op. In ieder gezin is weleens onenigheid, maar zo ga je niet met elkaar om. Huiselijk geweld vatten we ernstig op. Bovendien waren er kinderen in de woning.' De officier eist een werkstraf van 40 dagen. 'Moet ik die werkstraf naast mijn werk uitvoeren?' vraagt de man. 'Dat kan niet. Ik werk in ploegendienst. En ik zei al: ik wil geen straf want ik heb haar nooit bedreigd.' De rechter acht de bedreiging bewezen verklaard. Maar aangezien de man al is gestraft door het straatverbod, en gezien het feit dat er na dit incident geen voorvallen meer zijn geweest tussen de man en zijn vriendin, maakt hij er een voorwaardelijke werkstraf van 40 dagen van.

De man staat op en loopt naar zijn vriendin. Gearmd verlaten ze de rechtszaal.