‘Wij zijn geen hangjongeren. Wij zijn parkgebruikers.’ Een groep van zeven jongens belt bij ons aan. Aanleiding van het bezoek is een artikel in het buurtkrantje van Stadstuinen. Daarin staat dat hangjongeren veel overlast bezorgen. Een paar bewoners van de Kop van Zuid spannen zich in om een bord met regels van het park op te stellen. Binnenkort zal dit plakkaat op het Witteveenplein worden opgehangen.
Mij treft iedere keer dit geloof in het maken van borden met regels. Wie gelooft nu dat de aanwezigheid van borden met ‘vijf van de wijk’, of andere lijstjes met spelregels iets aan de werkelijkheid zal veranderen? Zou een drugsdealer voortaan sidderend voor het plakkaat staan en denken: ojee, nu deze regels hier hangen, moet ik maken dat ik wegkom? Het enige wat werkt is ontmoeting, met daarin de wil om elkaar te begrijpen. Als we elkaar kennen, kunnen we elkaar aanspreken op vervelend gedrag of op andere dingen. Zolang we via borden met regels communiceren, blijft de ontmoeting uit en ligt escalatie voor de hand.
Deze jongeren die bij me aan de deur staan hebben het artikel in de wijkkrant gelezen. Ze zijn over gegaan tot actie. De tieners, overwegend met Turkse roots, gaan van deur tot deur. Ze bellen aan en bieden ieder huishouden een bloemetje aan. Ze denken groots: ze hebben een bloemenrek bij zich dat regelrecht van de bloemenveiling lijkt te komen. Genoeg bloemen voor de hele buurt in ieder geval. ‘Wij zijn geen hangjongeren. Door u een bloemetje aan te bieden willen we met u in gesprek komen.’ De jongen kijkt even om. Een volwassen man die ook deel uitmaakt van het groepje, knikt hem bemoedigend toe. ‘Wij gebruiken het park, net als de andere mensen die rondom het Witteveenplein wonen. Wij vinden het heel vervelend dat wij iedere keer als hangjongeren worden bestempeld.’
Wow. Deze jongen van 16 weet waarschijnlijk niet dat framing een techniek in de communicatie is waarbij de zender van de boodschap een nieuw denkraam creëert waardoor andere associaties worden opgeroepen. Deze jongen kan het handboek Framing gerust in de kast laten staan. Hij is een natuurtalent. Vanaf nu is hij geen jongen die overlast verzorgt maar een gebruiker van het park. Net als wij allemaal.
vier reacties
Prachtig stukje.
maarten (URL) - 04-05-’12 17:38