Mijn man kwam thuis met een wc-bril met dolfijnen. Twee atletische dolfijnen maken duiksprongen in het tropisch blauwgroene water. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Design, voor minder deden we het niet. Design stoelen, design lampen en design in de badkamer. Dat was de stand van zaken, lang geleden, toen we nog geen kinderen hadden. In die tijd gingen we naar de meubelwinkel IkWoon in het Entrepotgebied. De verkoper prees een tafel aan met de woorden dat de koningin een tafel van dezelfde ontwerper in haar bezit had. Ik werd acuut hebberig en die tafel staat nog steeds bij ons in de keuken.
Toen kwamen er kinderen. Flesjes melk klotsten over de dure bank en al het designservies brak. Karrevrachten aan speelgoed drongen ons huis binnen. Ik riep de hulp in van de meubelzaak waar we de tafel hadden gekocht. 'Wat moet ik hiermee?', vroeg ik, wijzend op de bergen speelgoed. 'Een keertje opruimen misschien?' was het antwoord van de binnenhuisarchitect.
Het huis was een stuk voller met al dat speelgoed, maar het was nog presentabel. Dat veranderde toen de hond kwam. Het was een lieve pup, maar alleen-zijn was niet zo zijn ding, zeg maar. Hij knaagde aan de bank. We dekten het licht beschadigde deel toe met een Ikea-kussentje. Een maand verder was de bank zo aangevreten, dat er een krater was ontstaan in de zitting. Het kussen ligt nu als een knikker in een diepe kuil. Hij knaagt ook graag aan plinten en een pas gestucte muur is ook best lekker.
Soms kijk ik met de ogen van een vreemde naar ons huis. Wat een uitdragerij: stoelen met vlekken, een aangevreten bank, happen uit de wand en tekeningen op de muur. En sinds kort dus een wc-bril met dolfijnen -mijn man had de kinderen meegenomen naar de Gamma en dan krijg je dat soort aankopen.
Gelukkig hebben we het pronkstuk nog, de tafel van de koningin. Gisteren waren mijn kinderen lief aan het tekenen aan de tafel. Ik hoorde 'Oepsie'. Mijn dochter was uitgeschoten met de viltstift. Natuurlijk was dat uitgerekend met de enige watervaste stift gebeurd. Het enige wat ons rest is een kroontje over deze krassen te tekenen, als herinnering aan andere tijden.
vier reacties
@dap : we zijn kennelijk niet de enigen met een voorkeur voor dolfijnen. wist niet dat daar een markt voor was.
willemijn - 24-01-’12 15:01
@willemijn : dolfijnen vallen in de categorie ‘liev’, dus daar is automatisch een markt voor. Zelfs als het betekent dat je er elke dag met je blote kont op gaat zitten.
dap - 26-01-’12 12:49
HAHAHA heerlijk herkenbaar. Pup Jet heeft het stuc van de voorheen strakke openhaard weggeknaagd en van een hobbel-en-bobbel randje voorzien
Mooi boekje trouwens van je vader! Kreeg dit weekend een prachtig geillustreerd werkje van Otto Dicke. It runs in the family! Nu JC nog…
http://www.opinieleiders.nl/techlog/pivo..
dap - 23-01-’12 12:04http://tinyurl.com/7stgxoc