Over recensies, kortingsbonnen en interviews

Het tijdschrift JAN heeft mijn debuut gerencenseerd:
recensie JAN.pdf
'Mea is vlot geschreven en leest als een literaire soap over de bij vlagen hilarische worstelingen van een cynische carrierevrouw in de overgang.'
Met enige schroom -maar waarom dan toch-: Bij de Jan-recensie is er ook een kortingsbon te vinden waarmee u 2,50 euro korting krijgt in de boekhandel. In de Esta een interview met mij:
Interview ESTA.pdf
In Binnenberijk een recensie van Ton Bestebreur: Een openhartige, eerlijke roman kortom over sleur, sloeren, volharden , overleven en carrière maken in een soms harde, ambtelijke omgeving. Maarten heeft het boek gerecenseerd op zijn weblog en bespreekt de parallelen tussen mijn roman en mijn weblog. Is alles wel fictie? Dinsdag a.s. wordt tussen 16.15 en 16.30 uur mijn boek besproken door Maria Heiden bij Rijnmond Radio. Het interview in het AD is van een week terug. En ondertussen stromen mailtjes en smsjes binnen van bekenden die Mea hebben gelezen. De reacties varieren van 'wel wat lange zinnen' tot 'die Ruud de Schepper is mijn baas, ik zweer het je' tot 'gefeliciteerd'. En ik heb een winkeltje aan huis. Buren komen kopen, soms per vier of vijf exemplaren tegelijk. Mijn leven zal wel weer gewoon worden, maar voorlopig nog even niet. En ik geniet ervan.

Riding the wave

Vrienden, tantes, buurmannen, schoonzussen en collega's lezen inmiddels Mea en vinden er iets van. De smsjes en mailtjes met vragen, opmerkingen en suggesties komen binnen. Ik hoor vast niet alles (en laat dat maar zo blijven) maar een mooie reactie kwam van mijn buurman, die bij dezelfde universiteit werkt als ik. Hij zat in de tuin in Mea te lezen toen ik met twee kindjes aan mijn rokken de spullen voor de kleedjesmarkt bijeenzocht. 'Als ik het boek uit heb, weet ik niet of ik nog in de academische wereld wil werken. Of er überhaupt nog iemand wil werken.' Reeds tien bestellingen! Fijn, geweldig, maar ook een behoorlijke uitdaging, gezien mijn geringe administratieve competenties, merkte mijn man terecht op. Enveloppen open ik zelden; de plastic brievenbakjes zijn alle doorgebroken onder het gewicht van de ongeopende post. Na nare ervaringen met incassobureaus heb ik de diensten van een boekhouder ingeroepen. Eens per kwartaal presenteer ik mijn bonnen in een schoenendoos. Ik koos hem vanwege zijn naam, die Elsschot potentie heeft. Meneer Kreukniet heet hij. (Maar heus. Het gaat goed komen met het versturen van de romans. Ze zijn alle tien al op de post.) Tussendoor kwam een vakantieboek uit (Human Holidays) waarin ik een verhaal heb geschreven. Nog een debuutje. Allemaal in één week. Na drie dagen riding-the-waves begint de adrenaline te zakken. Morgen wordt een gewone werkdag. Ik ga schrijven aan mijn tweede roman, die al een eind op streek is. Anders dan Mea, schrijft dit boek zichzelf. Ik weet nog niet of dat een goed of slecht teken is. Maar dat wist ik van Mea ook niet, tot aan de laatste drukproef. Zou die twijfel ooit verdwijnen?

Verhaaltje in vakantieboek

Een kort vakantieverhaaltje in Human Holidays #7
(april 2009)

Blog nog even bij Atlas

Nog een paar dagen gastblog bij uitgeverij Atlas, maar reacties op de roman zijn natuurlijk zeer welkom hier.

Gastblog bij uitgeverij Atlas

Ter ere van mijn debuut deze week, mag ik op gastblog bij uitgeverij Atlas. Zie de Atlas site voor mijn blogs deze week. Geen blogs deze week alhier. Maar wel de mogelijkheid om nu eens een stem bij het gezicht te horen: een radio interview in het programma Chris Natuurlijk van Radio Rijnmond.(alleen deze week te beluisteren: het is uur 1 van dit programma, en dan kom ik na ongeveer 45 minuten). Ja, ik ga oefenen op het voorlezen. Maar het was niet gemakkelijk, in de wind, buiten, losse papieren, microfoons in het gezichtsveld enzo. Oja, en vanaf nu kun je Mea in de boekhandel kopen, maar als je liever een gesigneerd exemplaar hebt, kan dat natuurlijk ook.
Columns
AD RotterdamsDagblad.
> lees verder
Loutermail:
willemijn.dicke@gmail.com
Feeds:
atom/rss