« Telefoongesprek met oom Otto | voorpagina | Jarig »

Vernieling

Voor mijn rubriek Boefjes voor het AD Rotterdams Dagblad, 22 september

De jongen geeft toe dat hij het beeldscherm heeft vernield in het ziekenhuis. De rustige, goed geklede eenentwintigjarige was die avond in een vechtpartij gewond geraakt. Zijn hand moest behandeld worden en daarvoor ging hij naar het ziekenhuis. Toen hij het ziekenhuis wilde verlaten, stonden de jongens met wie hij zojuist had gevochten hem op te wachten. De verdachte werd bang en vluchtte naar binnen.

'Ik vroeg de zuster of ik mocht blijven. Voor één nachtje maar. Ik kon niet naar buiten. Al die gasten die mij hadden geslagen stonden daar.' De zuster kon niets voor hem doen. Toen heeft hij de monitor kapot getrapt.

De rechter ziet niet meteen de logica. 'Dan zouden ze de politie bellen. Ik hoopte dat de politie me mee zou nemen. Dan had ik die nacht een veilige slaapplek.' Maar toen de politie kwam om hem te halen, begon hij te schelden. De officier van justitie herhaalt letterlijk in welke bewoordingen de verdachte de vrouwelijke agenten heeft beledigd en bedreigd, met veel 'kanker' en 'hoer' en heftiger spul. 'Ik ging uit mijn dak. Ze hebben me veel te hard aangepakt bij het omdoen van de handboeien. Mijn hand was net behandeld. Ze deden het zonder respect.'

De jongen heeft spijt. 'Ik was dronken. Ik kan niet omgaan met alcohol.' Hij weet, die zusters hebben hem juist geholpen. Hij had het niet moeten doen. 'Het was een domme actie. Ik heb mijn excuses aangeboden aan de zusters.' Hij heeft niet meer gedronken sinds dit voorval, maar hij rookt nog wel een blowtje. Hij wil veranderen. 'Ik wil een baantje enzo. Als lasser.'

De rechter legt 80 uur werkstraf op en de jongen moet het beeldscherm vergoeden. 'Er is steeds meer geweld tegen gezagsdragers en dit moet een signaal zijn dat dat onacceptabel is.'

Als de zitting is gesloten, zegt de jongen tegen de rechter dat hij hoopt dat het nu goed gaat. De rechter hoopt het met hem. En dan, alsof de jongen zichzelf moed inpraat: 'Niet hopen maar doen natuurlijk. Bedankt', en hij verlaat op zijn grote gympen met ritmische stappen de rechtszaal.

Columns
Per eind mei verschijnt een wekelijkse column van mij in het AD Rotterdams Dagblad.
> lees verder
Loutermail:
louterlog@gmail.com
Feeds:
atom/rss


Bestellen via Louterlog